Öğrencilerin Duygusal Zeka Becerilerinin Geliştirilmesinde Yaratıcı Dramanın Kullanılmasına İlişkin Görüşlerin İncelemesi

Hülya KASAPOĞLU, Sibel GÜNEYSU

Özet


Çalışmada, ilköğretim öğrencilerinin duygusal zeka becerilerinin geliştirilmesinde yaratıcı drama yöntemi kullanılarak, sonuçların öğrenci memnuniyeti açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya gönüllü 25 öğrenci katılmıştır ve duygusal zeka becerilerini geliştirmeye dönük 20 saatlik 10 atölye çalışması yapılmıştır. Öğrencilerin süreç içinde yaptığı değerlendirmeler, drama günlükleri, video kayıtları ile beraber iki açık uçlu sorudan oluşan öğrenci değerlendirme formu, atölye çalışmalarının içeriğini oluşturan 5 tema altında betimsel çalışmayla değerlendirilmiştir ve verilerin analizinde nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Çalışma sonunda öğrenciler, sinirlerini kontrol etme, olumsuz duygularını olumluya çevirebilme, hayal güçlerini geliştirme, empati kurma gibi bir çok becerilerinin arttığını belirtmişlerdir. Duygusal zeka becerilerinin yaratıcı drama yöntemiyle geliştirilmesinin öğrenci memnuniyeti açısından olumlu sonuçları olduğu söylenebilir.


Anahtar Kelimeler


Duygusal zeka; Yaratıcı drama; Sosyal gelişim; Duygu yönetimi; Empati

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Adıgüzel, H. Ö. (2000). Yaratıcı drama öğretmeni yetiştirmenin önemi ve gereklili ği. Eğitim ve Yaşam, 5, 17-18.

Adıgüzel, Ö. (2013). Eğitimde Yaratıcı Drama. 3.Baskı. Pegem Yayıncılık. Ankara.

Akın M. (1993). Farklı sosyo-ekonomik düzeylerdeki ilkokul 3. Sınıf öğrencilerinin sosyalleşme düzeylerine yaratıcı drama eğitiminin etkisi. Yayınlanmamış Yük-sek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (17. Baskı) Ankara: Pegem Akademi.

Caruso, D; Salovey, P. (2010). Yönetimde duygusal zeka. (çev. Süheyla Kaymak) İstanbul: Crea Yayıncılık

Cherniss, C. (2002). Liderler İçin Sosyal ve Duygusal Öğrenme, Milli Eğitim Dergisi, 155-156

Colby, A. & Sullivan, W. M. (2009). Strengthening the Foundations of Students' Excellence, Integrity, and Social Contribution. Liberal Education, 95 (1), 22-29.

Covey, S. (2005). 8’inci Alışkanlık Bütünlüğe Doğru (çev. Çağlayan Erendağ ve Sezer Soner) İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Creswell, J.W. (1998) Qualitative Inquiry and research design: Choosing among five traditions. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.

Cüceloğlu, D. (2008). İyi Düşün Doğru Karar Ver: Özgün Yaşam Üzerine Yakup Bey’le Söyleşiler. (50. Baskı) İstanbul: Remzi Kitabevi

Duatepe, A. ve Ubuz, B. (2004). Drama temelli geometri ders planlarının geliştiril-mesi ve uygulanması, Eğitimde İyi Örnekler Konferansı, Sabancı Üniversitesi, (2004, Ocak 17).

Girgin, G. (2009). Öğretmen adaylarında duygusal zekanın bazı değişkenler açısın-dan incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi. 22, 131-140.

Gönen, M. ve Dalkılıç, N. U. (2010). Çocuk eğitiminde drama: Yöntem ve uygula-malar. İstanbul: Eplison yayıncılık.

Goleman, D. (1998). Duygusal Zeka. (1. Baskı). İstanbul: Varlık Yayınları.

Goleman, D. (2006). Duygusal Zeka Neden IQ’dan Daha Önemlidir. (30.Baskı). İstanbul: Varlık Yayınları.

Güneysu, G. (1999). Çok Yönlü (MI) Zeka ve Eğitimde Drama. Türkiye 1. Drama Liderler Buluşması. Ankara: Oluşum Tiyatrosu ve Drama Atölyesi. s. 45-52.

Hamachek, D. (2000). Dynamics of self understanding and self knowledge acquisi-tion, advantages, and relation to emotional intelligence. Journal of Humanistic Counseling, Education and Development. 38 (4),230-242.

Hurd, B. M. (1991). Teach by the light of the moon, Science and Education. 31(2), 23-24.

Kavcar, C. (1985). Örgün eğitimde dramatizasyon. Eğitim ve Bilim, TED Yayınlan, 56, 32-41.

Krippendorff, K. (2004). Content analysis: an introduction to its methodology. (2nd Edition) New York: Sage Publication.

Kuh, G. D., Kinzie, J., Schuh, J. H., Whit, E. J. & Associates (2010). Student Success in College:Creating Conditions That Matter, Jossey-Bass.

Loehr J. ve Schwartz T. (2004). Developing Leaders. Harvard Business School Pub-lishing Corporation.

Loehr J. ve Schwartz T (2006). Yüksek performans teknikleri. (çev. Nelda Bayrak-tar) 1.Baskı. İstanbul: Arıtan Yayınevi.

Maree, J. & G. E. Liesel (2002). Emotional İntelligence And Achievement: Redefi-ning Giftedness.? Gifted Education International, 16 (3),261-73.

Mayer, P. ve J. D. Salovey (1997), “What is Emotional Intelligence?”, Ed. P.Salovey ve D. Sluyter, Emotional Development and Emotional Intelligence: Implications for Educations, New York: Basic Books, 3‐31.

Okvuran, A. (2003). Yaratıcı drama eğitimine katılma ve bazı demografik değişkenlerin dramaya yönelik tutumlara etkisi, Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 2(4), 225-240.

O'Neill, C. ve Lambert, A. (1995). Drama structures: A practical handbook for teachers. Hutchinson, London.

Ongun, İ. (2000). “Duygusal Zeka”. Sabah eki. s.3.

Ömeroğlu, E. (2006). Yaratıcı Drama Eğitiminin İngiltere'de Okulöncesi Eğitiminde Kullanılmasıyla İlgili Bir İnceleme, H. Ö. (Ed.) Yaratıcı Drama (ss. 142-153). Ankara: Naturel Kitap Yayın Dağıtım.

Öztürk, A. (1999). Öğretmen yetiştirmede yaratıcı drama yöntemiyle işlenecek tiyatro dersinin öğretmen adaylarındaki sözel iletişim becerilerine etkileri. eğitimde tiyatroda yaratıcı drama, Çağdaş Drama Derneği Bülteni, 3 (4), 33-35.

Patton, M. Q. (2002). Qualitative methods and evaluation methods. London: Sage Publications.

Sağlam, T.(1997). Eğitimde Drama. VI. Uluslararası Eğitimde Drama Semineri, Drama Maske Müze. Yayına Hazırlayan: İnci San. Ankara: Çağdaş Drama Derneği. s. 33-35.

Sağırlı, H. E. ve Gürdal, A. (2002, Eylül). Fen bilgisi dersinde drama tekniğinin öğrenci tutumuna etkisi, V.Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongre-si’nde sunulmuş bildiri. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Ankara.

San, İ. (1990). Eğitimde Yaratıcı Drama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 23(3), 573-582.

Schillig, D. (2009). Duygusal zeka beceri eğitimi uygulamaya yönelik pratik bir model ve “50 aktivite. (Çev. T.F. Karahan, B.Y. Müge, Y.M.E Sardoğan). 1. Baskı. Maya Akademi, Ankara.

Shapiro, L. E. (2000). Yüksek EQ’lu Bir Çocuk Yetiştirmek. (5. Baskı) İstanbul: Varlık Yayınları.

San, İ. (2006). Yaratıcı Dramanın Eğitsel Boyutları, H. Ö. Adıgüzel (Ed.). Yaratıcı Drama 1985-1998 Yazılar. (ss. 81-90). Ankara: Naturel Yayınları.

Uysal, F. N. (1996). Anaokuluna giden 5-6 yaş grubu çocuklarda yaratıcı drama çalışmalarının sosyal gelişim alanına olan etkisinin incelenmesi. Yayınlan-mamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, An-kara.

Üstündağ, T. (2002). Yaratıcı drama öğretmenimin günlüğü. (4. Baskı). Ankara: Pegem A yayıncılık.

Üstündağ, Tülay. (2005). Yaratıcılığa yolculuk. (3. Baskı) Ankara: Pegem A yayın-cılık.

Wilson T.D. & E.W. Dunn, (2004). Self-Knowledge: Its limits, value, and potential for improvement. First published online as a Review in Advance, 55, 493–518.

Yılmaz, M. ve Dicle, A.N. (2007). Üniversite öğrencilerinin sosyal beceri düzeyle-rinin duygusal zeka düzeyleri ve bazı kişisel özelliklerine göre incelenmesi. Ya-yınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (5.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


http://www.Kefdergi.com

 

ULUSLARARASI BİLİMSEL HAKEMLİ DERGİDİR.

 

ISI (THOMSON REUTERS MASTER JOURNAL LIST)


 

TÜBİTAK ULAKBİM Sosyal ve Beşeri Bilimler Veri Tabanı

 

ASOS INDEX (AKADEMIA SOSYAL BİLİMLER İNDESKSİ)

tarafından taranmaktadır.