The Relationship Between Social Anxiety and Attachment Styles of Adolecents

Gülin YAZICI ÇELEBİ

Abstract


The purpose of this research is to examine the relationship between social anxiety and attachment styles of adolecents. The study group consisted of 258 high school students. As the data collection tool of the research, the Relationship Scales Questionnaire, Social Anxiety Scale and the personal information form were used. In addition to Social Anxiety and Attachment styles, whether social anxiety changes or not according to descriptive characteristics were also analyzed. The analyses revealed that there was a significant relationship between social anxiety and attachment styles; the social anxiety levels of adolescents did not change with respect to the gender variable, but varied with the educational level of parents and the degree of satisfaction with the attention and affection of the father.


Keywords


Adolescents, Social Anxiety, Attachment Style

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Albano, A. M., Chorpita, B. F. and Barlow, D. H. (2003). Childhood anxiety disorders. E. J. Mash ve R. A. Barkley (ed.), Child Psychopathology (279-329). New York: Guilford.

Ayberk,A (2011 ).Üniversite Öğrencilerinin Bağlanma Stilleri ve Sosyal Kaygı Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi.Yüksek Lisans Tezi.Muğla Üniversitesi, Muğla.

Balkan Kaya, İ. (2009). Bağlanma stillerinin evlilik ilişkisi üzerindeki etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, İstanbul.

Bar-Haim, Y., Dan, O., Eshel, Y. and Sagi-Schwartz, A. (2007). Predicting children's anxiety from early attachment relationships. Journal of Anxiety Disorders, 21, 1061-1068.

Bowlby, J. (1980). Attachment and Loss: Vol. 3, New York: Basic Books.

Cohen, L., Manion, L., and Morrison, K. (2007). Research Methods in Education (6th ed.). New York: Routledge Falmer.

Çelik, S. (2004). Bağlanma Yönelimli Psikoeğitim Grup Programının Saplantılı Bağlanma Biçimine Sahip Üniversite Öğrencilerinin Bağlanma Biçimleri Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.

Eren Gümüş, A. (2002). Sosyal kaygıyla başa çıkma programının üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Işık, E.,(1996). Anksiyete Bozuklukları ;Somatoform Bozukluklar, Dissosiyatif Bozukluklar, Yapay Bozukluklar, Ankara: Kent Matbaası

Karaşar, B. (2014). Öğretmen Adaylarının Bağlanma Stilleri ve Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki. Amasya Üniveristesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 27-49.

Kayahan, A. (2002). Annelerin bağlanma stilleri ve çocukların algıladıkları kabul ve reddin çocuk ruh sağlığı ile ilişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.

Kearney, C. A. (2005). Social Anxiety and Social Phobia in Youth. New York: Springer

Leary, M. R. and Kowalski, R. M., (1995). Social Anxiety. Newyork: Guilford Press.

Rapee, R.M., Heimberg, R.G. (1997). A cognitive-behavioral model of anxiety in social phobia. Behavior research and therapy, 35, 741-756.

Schlenker, B.R. and Leary, M.R. (1982). Social anxiety and self presentation: A conceptualization model. Psychological Bulletin, 92, 641-669.

Sümer, N. ve Şendağ-Anafarta, M. (2009). Orta Çocukluk Döneminde ebeveynlere Bağlanma, Benlik Algısı ve Kaygı. Türk Psikoloji Dergisi, 24(63),86-101.

Vertue, F. M. (2003). From adaptive emotion to dysfunction: An attachment perspective on social anxiety disorder. Personality and socail Psychology Review, 7(2),170-191.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.



Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.