Üniversite Birinci Sınıf Öğrencilerinİn Arkadaş Bağlılığının İncelenmesi

Gülşen ULAŞ KARAAHMETOĞLU, Havva KAÇAN SOFTA, Hicran KÖR, Gözde KARAGÖZOĞLU

Abstract


The aim of the present study is to investigate the friendship correlation among university freshman students according to some variables. For this purpose, research were conducted on 519 freshman student. The data obtained from the study collected on “Personel information form” and “friend correlation scale” were analyzed using number, percentage, average, standart deviation, independent groups t test, one-way analysis of variance and tukey test. Acording to results of the study, statistically significant relationships were found between academical department, number of sister/brother, educational status of father/mother and occupation, economical income of student and friendship correlation. Neverthless there is no relationship with the friendship correlation numbers of students between genders, family relationship and their ages.

Keywords


Friendship correlation; university students; educational status of father/mother

Full Text:

PDF (Türkçe)

References


Alacahan O. (2010). Çocuğunu sokakta çalıştıran ailelerin sosyo-ekonomik profili, tutum ve beklentileri.

Sosyal Siyaset Konferansları, 59(2):133-147.

Baybuğa MS, Kubilay G. (2003). Sokakta yaşayan/çalışan çocukların aile ve yaşadıkları konutun

özellikleri. Hemşirelikte Araştırma ve Geliştirme Dergisi. s.34-46.

Bee H, Boyd D. (2009). The Developing Child. Çocuk Gelişim Psikolojisi. Çeviren: Gündüz O,

Kaknüs Yayınları, İstanbul.

Criss M, Petit G, Bates J, Dodge K. and Lapp A. (2002). Family adversity positive peer relationships

and children’s externalizing behaviour. Child Development. 4;1220-1237.

Çevik GB, Çelikkaleli Ö. (2010) Ergenlerin Arkadaş Bağlılığı ve İnternet Bağımlılığının Cinsiyet,

Ebeveyn Tutumu ve Anne-Baba Eğitim Düzeylerine Göre İncelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler

Enstitüsü Dergisi, 19(3):225-240

Delikara, İ. (2001). “Ergenlerde Akran İlişkileri İle Suç Kabul Edilen Davranışlar Arasındaki İlişkinin

İncelenmesi”. 1. Ulusal Çocuk ve Suç: Nedenler ve Önleme Çalışmaları Sempozyumu. Ankara.

Deniz ME. (2006). Ergenlerde bağlanma stilleri ile çocukluk istismarları ve suçluluk-utanç arasındaki

ilişki. Eurasian Journal of Educational Research. 22: 89-99.

Dizman, H. (2003). Anne Babası ile Yasayan ve Anne Yoksunu Olan Çocukların Saldırganlık Eğilimlerinin

İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi. 129 S., Ankara.

Elbir N. (2000). Lise 1. sınıf öğrencilerinin sosyal destek düzeylerinin bazı değişkenler açısından

incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek lisans tezi. Danışman:

Doç.Dr. İbrahim Yıldırım. Ankara.

Führ M. (2002). “Coping Humor in Early Adolescence”. Humor: İnternational Journal Of Humor

Research . 15-3, 283-304.

Günaydın B, Yöndem ZD. (2000). Ergenlerde Akran Bağlılığının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi.

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 7(1): 129- 139

Günaydın B, Yöndem ZD. (2007). Ergenlerin akran bağlılığının bazı değişkenler açısından incelenmesi.

AİBÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1):141-153.

Hortaçsu N. ve Oral A. (1991). Factors affecting relationships of Turkish adolescents with parents

and same-sex friends. Journal of Social Psychology, 131 (3), 413 -427.

Kahraman F. (2008). Ergenlerde Arkadaşlık İlişkisi İle Mizah Duygusu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi.

Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Çocuk Gelişimi Ve Eğitimi Ana Bilim

Dalı. Yüksek Lisans Tezi. Tez Danışmanı Doç. Dr. Ayşe B. Aksoy Ankara

Kaplan B, Aslan EŞ. (2013). Ergenlerde Bağlanma ve Saldırganlık Davranışları Arasındaki İlişkinin

İncelenmesi. Nesne Psikoloji Dergisi (NPD), 1(1):20- 49

Koç M. (2004). Gelişim Psikolojisi Açısından Ergenlik Dönemi ve Genel Özellikleri. Sosyal Bilimler

Enstitüsü Dergisi. 17(2): 231-256

Kola T. (2013). 15-22 Yaş Ergenlerde Arkadaş Bağlılığının İncelenmesi. Marmara Üniversitesi Sağ-

lık Bilimleri Enstitüsü. Çocuk Sağlığı Ve Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı Danışman

Prof. Dr. Ayşe Ferda Ocakçı İstanbul

Kumru A, Carlo G, Edwards CP. (2004). Olumlu sosyal davranışları ilişkisel, kültürel, bilişsel ve

duyuşsal bazı değişkenlerle ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi. 19(54):109-125.

Salı G. (2010). Çalışan Ve Çalışmayan Çocukların Arkadaşlık İlişkileri, Sosyal Destek Algıları

Ve Mükemmeliyetçiliklerinin İncelenmesi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Ev

Ekonomisi (Çocuk Gelişimi Ve Eğitimi) Anabilim Dalı. Doktora Tezi. Danışman: Prof. Dr.

Aysel Köksal Akyol. Ankara

Sarı M. (2012). Empatik Sınıf Atmosferi ve Arkadaşlara Bağlılık Düzeyinin Lise Öğrencilerinin

Okul Yaşam Kalitesine Etkisi. Educational Administration: Theory and Practice. 18 (1): 95-119

Terzi Ş, Çankaya ZC. (2009). Bağlanma stillerinin öznel iyi olmayı ve stresle başa çıkma durumlarını

yordama gücü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(31):1-11.

Türkdoğan T, Duru E. (2011). Üniversite Öğrencilerinde Temel İhtiyaçların Karşılanma Düzeyinin

BazıSosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi

Eğitim Fakültesi Dergisi. 11(22): 199 – 223

Way N, Gingold R, Rotenberg M. ve Kuriakose G. (2005). Close Friendships Among Urban, EthnicMinority

Adolescents. New Directions For Child And Adolescent Development, no. 107. 41-59


Refbacks

  • There are currently no refbacks.



Creative Commons License  
 Kastamonu Eğitim'de yayınlanan tüm içerik ve makaleler "Creative Commons Alıntı 4.0 Uluslararası Lisansı" ile lisanslanmıştır.