Argümantasyon Uygulamalarına Katılan Öğretmen Adaylarının Küçük Grup Tartışmalarına İlişkin Görüşleri

Esra KABATAŞ MEMİŞ

Özet


Bu çalışma, 2014-2015 eğitim öğretim yılında fen laboratuvar uygulamaları-I-II derslerini aynı öğretmenin yürüttüğü üniversite üçüncü sınıf öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada gönüllülük esas alınmıştır. Her iki dönemde argümantasyon uygulamalarına katılan 24 öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Öğrencilere küçük gruplarda çalışmanın fayda ve zararları, bu sürecin kendilerine neler kattıkları, bu süreçte öğretmen ve öğrenci görevlerinin neler oldukları, gelecekte bu yöntemi uygulama isteği/istememe nedenlerini gerekçelendirerek belirtmeleri istenilen sorular yöneltilmiştir. Görüşmeler deşifre edilerek yazılı doküman haline getirilmiş, veriler kodlanmış ve temalar oluşturulmuştur. Değerlendirme sonunda öğrenciler küçük grup tartışmalarının faydalarının çok fazla olduğunu çoğunlukla belirtmişlerdir. Ayrıca bu uygulamaların kendi gelişimlerini olumlu etkilediklerini ifade etmişlerdir. Bu değişimlerin özellikle öğrenmeyi sağlama, işbirliği yapabilme, iletişim becerisi kazanma ve eleştirel bakış açısı kazanma ve farkındalık sağladığı göz önüne alınırsa, bu küçük grup tartışmaların bilim okuryazar düzeyde bireyler yetiştirmeyi desteklediği düşüncesini gündeme getirmektedir.


Anahtar Kelimeler


Argümantasyon; Küçük Grup tartışması; Fen eğitimi

Tam Metin:

PDF

Referanslar


Bell, P., & Linn, M. C. (2000). Scientific arguments as learning artifacts: Designing for learning from the web with KIE. International Journal of Science Education, 22(8), 797-817.

Berland, L. K. & Reiser, B. J. (2009). Making sense of argumentation and explanation. Science Education, 93(1), 26-55

Cavagnetto A. R., (2010), Argument to foster scientific literacy: A review of argument interventions in K-12 science contexts, Rev. Educ. Res., 80(3), 336–371.

Demirbağ & Günel, 2014

Driver, R., Newton, P., & Osborne, J. (2000).Establishing the norms of scientific argumentation in classrooms. Science Education, 84, 287-312.

Duschl, R. A. (2008). Quality argumentation and epistemic criteria. S. Erduran & M.P. Jimenez-Aleixandre (Eds.), Argumentation in science education: Perspectives from classroom-based research (pp. 159–175). Dordrecht: Springer

Duschl, R. A. & Osborne, J. (2002). Supporting and promoting argumentation discourse in science education. Studies in Science Education, 38, 39-72

Erduran, S. (2008). Methodological foundations in the study of argumentation in science classrooms. Chapter 3 in S. Erduran & M.P. Jimenez-Aleixandre (Eds.), Argumentation in Science Education: Perspectives from Classroom-Based Research. Dordrecht: Springer.

Erduran, S., & Jimenez-Aleixandre, M. P. (Eds.) (2008). Argumentation in Science Education: Perspectives from Classroom-Based Research. Dordrecht: Springer.

Ford, M. (2008). Disciplinary authority and accountability in scientific practice and learning. Science Education, 92(3), 404-423.

Garcia-Mila, G. & Andersen, C. (2008). Cognitive Foundations of Learning Argumentation. Chapter 2 in S. Erduran & M.P. Jimenez-Aleixandre (Eds.), Argumentation in Science Education: Perspectives from Classroom-Based Research. Dordrecht: Springer.

Jimenez-Aleixandre, M. P. & Erduran, S. (2008). Argumentation in science Education: an Overview. Chapter 3 in S. Erduran & M.P. Jimenez-Aleixandre (Eds.), Argumentation in Science Education: Perspectives from Classroom-Based Research. Dordrecht: Springer.

Kabataş Memiş, E. & Seven, S. (2015). Effects of an SWH Approach and Self-Evaluation on Sixth Grade Students’ Learning and Retention of an Electricity Unit. International Journal of Progressive Education, 11(3), 32-49.

Kuhn, D. (1993). Science as argument: Implications for teaching and learning scientific thinking. Science Education, 77(3), 319–337.

Kuhn, D. (2010). Teaching and learning science as argument. Science Education, 94(5), 810-824.

Köseoğlu, F., Tümay, H.& Budak. E., (2008). Bilimin doğası hakkında Paradigma Değişimleri ve Öğretimi ile ilgili Yeni anlayışlar. G.Ü.Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (2), 221-237.

MEB (2006). Milli eğitim bakanlığı talim terbiye kurulu başkanlığı, ilköğretim fen ve teknloji dersi (6, 7 ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı. Ankara.

MEB (2013). İlköğretim kurumları (ilkokullar ve ortaokullar) Fen Bilimleri dersi öğretim programı. Ankara, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.

Newton, P., Driver, R., & Osborne, J. (1999). The place of argumentation in the pedagogy of school science. International Journal of Science Education, 21, 553–576.

National Research Council (1996). National Science Education Standarts. Washington, DC: National Academy Press

NRC (1999) How people learn: Brain, mind,experience, and school. Washington, DC: National Academies Press.

Sampson, V., & Clark, D. (2009). The effect of collaboration on the outcomes of argumentation. Science Education, 93(3), 448-484.

Siegel, H. (1995). Why Should educators care about argumentation? Informal Logic, 17 (2), 159-176.

Simonneaux, L. (2008). Argumentation in socioscientific contexts. S. Erduran & M. P. Jiménez-Aleixandre (Eds.), Argumentation in science education: Perspectives from classroom-based research (pp. 179–199). Dordrecht, The Netherlands: Springer.

Toulmin, S. (1958). The uses of argument. Cambridge, England: Cambridge University Press.

Zohar, A. & Nemet, F. (2002). Fostering students’ knowledge and argumentation skills through dilemmas in human genetics. Journal of Research in Science Teaching, 39(1), 35-62.


Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.


http://www.Kefdergi.com

 

ULUSLARARASI BİLİMSEL HAKEMLİ DERGİDİR.

 

ISI (THOMSON REUTERS MASTER JOURNAL LIST)


 

TÜBİTAK ULAKBİM Sosyal ve Beşeri Bilimler Veri Tabanı

 

ASOS INDEX (AKADEMIA SOSYAL BİLİMLER İNDESKSİ)

tarafından taranmaktadır.